بوتو:" فکر روی کار آوردن طالبان از انگلیس ها بود، مدیریت آنرا امریکایی ها بعهده گرفتند، هزینۀ آنرا سعودی ها پرداختند و من اسباب آنرا فراهم کرده و طرح را به اجرا در آوردم." ** بعنوان شهید، او در حال حاضر موقعیت بهتری دارد تا آنچه که قبلا در موقعیت رهبر یک کشور داشت.  
 
 مترجم: گرچه ترور بوتو، بار دیگر چهره زشت تروریسم را نمودار کرد، اما تلاش رسانه های تجاری بین المللی، که در این مدت وسیعا مرگ او را پوشش خبری داده، او را تقدیس نمودند، نام شهید و قهرمان بر او گذاشتند، در عین حال تلاشی بود بر سرپوش نهادن بر وقایع بسیار مهمی که در دو دهه اخیر اتفاق افتاده است و این وقایع دقیقا با نقش بوتو در نحوه شکل گیری طالبان پیوند دارد. خود بی نظیر بوتودر این مورد در تاریخ 30 اکتبر سال 2000، در مصاحبه ای با لوموند چنین گفته بود:" فکر روی کار آوردن طالبان از انگلیس ها بود، مدیریت آنرا امریکایی ها بعهده گرفتند، هزینه آنرا سعودی ها پرداختند و من اسباب آنرا فراهم کرده و طرح را به اجرا در آوردم.» 

رُزی دی مانو
 تورنتو استار
 برگردان المیرا مرادی

مادرِ طالبان
 
 سال 1991 است، سرویس های امنیتی پاکستان قبل از اینکه ضرب الاجل تعیین شده برای پایان دادن به ارسال مستقیم تدارکات برای جنگجویان مورد حمایت خود در جنگ داخلی افغانستان فرا رسد، با عجله مقادیر زیادی اسلحه و مهمات را در زاغه ای سری، واقع در اسپن بولداغ مخفی کردند.
 17 تونل در زیر زاغه به اندازه کافی جای نگهداری تدارکات را دارد که هزاران سرباز را تسلیح نماید.
 
 سه سال بعد، طالبان درهای انبار را باز می کنند و سلاح ها را که هنوز در پلاستیک پوشیده شده بودند را بیرون می آورند و بدست داوطلبانی که از میان " مدرسه های مذهبی"               (madrassas) جمع کرده اند، می دهند. این واقعه ای است که اسناد آن در کتاب Ghost Wars آورده شده است.
 
 در طول 24 ساعت، طالبان قندهار را تسخیر می کنند. ملا عمر مقر فرمانداری را به تصرف در می آورد و فرودگاه – همراه با شش میگ جنگنده 21، چهار میگ 17 جهت نقل انتقال هلیکوپترها و مجموعه ای از تانک ها و هواپیماهای شخصی به اشغال در می آید. ویرانگری طالبان در افغانستان ادامه می یابد، تقریبا تمامی مخالفان جارو می شوند، تا جائیکه وقتی کابل سقوط می کند حتی آهی هم از نهادش بر نمی آید.
 آنگونه که استیو کول، نویسنده کتاب Ghost Wars توضیح داده است:" بی نظیر بوتو یکباره مبدل به « گیس سفید» باند جدید افغانی شد."
 
 نخست وزیر سابق پاکستان، بی نظیر بوتو، اصلا و ابدا زن احمقی نبود. طالبان قماری بود که او انتخاب کرده بود، حتی اگر این عمل، حیله گرانه و از روی زیرکی هم صورت نگرفته باشد، باید گفت که هیچ تامل و دلواپسی هم در کار نبوده است و مطمئنا با حکم قدرتمند سرویس امنیتی ISI، ( سازمان اطلاعات و امنیت پاکستان) او هراسش از این بوده که می بایستی خودش را به خوبی با طرح مزبور تطبیق دهد، چرا که این خواسته را داشت که در پست نخست وزیری باقی بماند.
 
 اما اشتباه نکنید: زنی که اخیرا ترور شد و هم اینک برایش اینهمه عزاداری می کنند، بیش از یک دهه قبل، بوسیله عوامل متعدد و بسیاری تحت نظرش، تبدیل به مادرخوانده تروریست هایی شده بود که آنها را زیر بال و پر خود گرفته بود، همان تروریست های خشک مغز مسلمانی که بوتو اخیرا در جریان مبارزات انتخاباتی اش به آنها پرخاش نموده و مورد عتاب قرار داده بود.
 
 بی شک بوتو زن شجاعی بود، اما او برای پاکستانی که پس از مهاجرت پشت سر خود باقی گذاشت و تبدیل به انبار باروتی گشته، همراه با ارتشی مسموم و درگیر با طالبان و کمک به خلق هیولایی که حتی با اینکه سرویس های امنیتی پاکستان(ISI) آنرا حمایت و پشتیبانی کرده بودند اما دیگر قادر به کنترل آن نبودند، شدیدا قابل سرزنش و شماتت است.
 
 بوتو در طول دومین دور نخست وزیری اش ، با وقاحت، مدت ها حتی به واشنگتن در مورد میزان کمک هایی که پاکستان با تائید او چه در زمینه تسلیح و چه در زمینه تامین مالی طالبان انجام می داد، دروغ می گفت.
 
 آنگونه که بوتو در یک مصاحبه در سال 2002 تصدیق کرد:" زمانیکه من این اجازه را دادم که آنها [طالبان] پول دریافت کنند، دیگر نمی دانم در نهایت چقدر پول به آنها پرداخت شد. فقط می دانم که خیلی زیاد بود. چک سفید بود، امتیاز مطلق بود."
 
 برای بوتو، هدف آن بود که افغانستان نوین زیر یوغ پاکستان و خارج از اقمار هند قرار گیرد. احمد شاه مسعود ،" رهبر اتحاد شمال" ، از این زاویه برای او مطلوب نبود، چرا که به هند خیلی نزدیک بود. از این رابطه [پاکستان با افغانستان] می شد که با سرازیر کردن امکانات صنعت حمل و نقل پاکستان، کابل را – این جاده ابریشم نوین که بازارهای آسیای مرکزی را در بر میگرفت- از خط لوله نفت از ترکمنستان ( که تحقق نیافت) و کمپ های آموزشی جنگجویان جدایی طلب کشمیر در خارج از پاکستان، ممانعت کرد.
 
 بوتو یک دیدگاه و نقشه سیاسی و اقتصادی برای پاکستان داشت که مبتنی برخلق یک دولت مطیع در همسایگی بود. آن نقشه و دیدگاه از اختیارش خارج شد، همانگونه که از اختیار ISI هم خارج شد. در حقیقت، القاعده که اینک با طالبان سخت عجین هستند، از روز اول از بوتو بیزار بوده، با دعوت از چند افسر ISI در همان اوایل، در سال 1989، نقشه سقوط سیاسی او را می کشیدند.
 
 شاید بوتو تا سال 2007، از اشتباهات خود چیزی آموخته بود. شاید هم بعنوان آخرین متحد شناخته شده واشنگتن در منطقه، چیزهای دیگری، ورای شعارهای دمکراتیکی که از آنها حمایت می کرد، برای او وجود داشتند. بهر حال او زنی بود که دروغ گفت و با شور و شوق تبانی کرد، حتی بداخلاق ترین آدمهای سختگیر و شکاک را با هوش ، زیبایی و جذابیت خود سحر و جادو می کرد.
 
 بعنوان شهید، او در حال حاضر موقعیت بهتری دارد تا آنچه که قبلا در موقعیت رهبر یک کشور داشت

منبع  دنیای ما.

دولت پاكستان كه به رغم مخالفت‌هاي بين‌المللي روند گفت‌وگو با طالبان اين كشور را در پيش گرفته، هم‌زمان حملاتش را به طالبان كه اخيرا تا 100 كيلومتري اسلام آباد نيز پيشروي كرد، ادامه مي‌دهد و به نظر مي‌رسد كه از يك سو در حال برقراري ارتباط با اين گروه و از سوي ديگر درصدد سركوب كامل اين شبه‌نظاميان است.

به گزارش ايسنا، وال استريت ژورنال در گزارشي در اين زمينه نوشته است: در حالي كه پاكستان گفت‌وگوهاي صلح با طالبان را از سر گرفته، ارتش اين كشور دستاوردهايي را در درگيري‌هاي شديد با شبه نظاميان طالبان در كوهستان‌هاي واقع در 70 مايلي پايتخت گزارش كرده است.

حتي در شرايطي كه اسلام آباد سعي بر كنترل طالبان از طريق نيروي ارتش به خاطر نقض قرارداد صلح تازه امضا شده با اين گروه دارد، اين رويكرد دو گانه تاكيدي بر ناهماهنگي و ترديد بسياري از پاكستاني‌هاي مايل به مشاهده برقراري صلح است. به رغم اقدامات نظامي چند روز گذشته، اين رويكرد هم چنين اتهاماتي را درباره‌ي ميزان توجه پاكستان به فشار آمريكا براي يك حمله تمام عيار عليه طالبان بوجود مي‌آورد.

اين گزارش مي‌افزايد: مقامات در استان سرحد شمال غربي، محل وقوع تمام درگيري‌ها، روز جمعه با صوفي محمد، روحاني مذاكره كننده براي قرارداد صلح اول و برقراري قوانين شريعت در دره سوات ديدار كردند. اين مقامات و حاميان اين روحاني نشست 30 دقيقه‌يي را مثبت ارزيابي كردند؛ اما دولت درخواست صوفي محمد براي توقف درگيري در مناطق بونر و دير سفلي در مجاورت دره سوات كه طالبان سعي در تصرفشان داشت را نپذيرفت.

ميان افتخار حسين، يك مقام اطلاع رساني استاني گفت: اين عمليات زماني كه افراد مسلح سلاح‌هايشان را زمين بگذارند متوقف خواهد شد؛ زيرا دولت بايد به هر قيمتي كه شده حكم خود را برقرار كند.

وال استريت ژورنال در ادامه آورده است: ارتش پاكستان روز جمعه اعلام كرد كه بيش از 100 تن كه عمدتا شبه نظامي بوده‌اند، از زمان شروع درگيري‌ها در روز سه‌شنبه كشته شده‌اند. احتمال مي‌رود اوضاع عمدتا در نشست روز چهارشنبه بين باراك اوباما، رييس جمهور آمريكا و همتايان پاكستاني و افغان وي در واشنگتن روشن شود.

رابرت گيتس، وزير دفاع آمريكا و هيلاري كلينتون، وزير امور خارجه اين كشور، تلاش پاكستان براي بيرون كردن طالبان از بونر و دير سفلي را تحسين كردند؛ اما آصف علي زرداري،‌ رييس جمهور پاكستان و ژنرال اشفق كياني، فرمانده ارتش پاكستان، به همراه واشنگتن بايد با ترديد و ناهماهنگي گسترده در مورد مبارزه با طالبان كه ميان مردم پاكستان، طبقه‌ي سياسي و ارتش كه هم چنان هند را دشمن درجه يك كشور و طالبان را عامل بازدارنده و منحرف كننده‌اي در برابر مبارزه با هند مي‌دانند، مقابله كنند.

در بخش ديگري از اين مطلب مي‌خوانيم: مشكل اصلي توافقنامه‌ي صلحي كه در ماه فوريه در دره‌ي سوات حاصل شد، محور اصلي اين توافقنامه است كه اجازه‌ي اجراي قوانين شريعت در دره‌ي سوات و نواحي اطراف را به طالبان مي‌دهد. دولت پاكستان با هدف راضي كردن مردم محلي كه به دليل وعده‌هاي طالبان مبني بر منحل كردن دادگاه‌هاي فاسد پاكستان به سمت طالبان گرويده‌اند، به اين توافق تن داده است.

اما طالبان به جاي عقب نشيني و اجازه دادن به دولت براي داير كردن دادگاه‌هاي اسلامي، فورا به در اختيار گرفتن كنترل دره و تحميل تفاسير افراطي خود از قوانين اسلامي اقدام كرده است. بر اين اساس، طالبان گذاشتن ريش براي مردان را اجباري كرد؛ مغازه‌هاي فروش CD و فيلم را تعطيل كرد و به زنان دستور داد كه در خانه‌هاي خود بمانند مگر اين كه در خارج از خانه همراه يكي از مردان خانواده‌ي خود باشند.

طالبان به علاوه شروع به پيشروي به سمت بونر و دير سفلي كرد؛ مناطق مجاور كه بر اساس توافقنامه اجازه‌ي اجراي قوانين شريعت در آنها نيز داده شده است. طالبان مي‌گويد اين توافق به آنها اجازه مي‌دهد كه كنترل اين مناطق را در دست بگيرند تا از اجراي قوانين شريعت در آنها مطمئن شوند؛ ادعايي كه دولت پاكستان آنرا رد كرده است.

اين گزارش مي‌افزايد: ارتش پاكستان در واكنش به اين پيشروي، عليه شبه نظاميان اقدام كرد؛ اما مشاوران زرداري و كياني مي‌گويند كه حمايت‌هاي مردمي براي كنار گذاشتن توافقنامه در دره‌ي سوات كافي نيست. اين مشاوران مي‌افزايند، اين تفكر كه نبرد عليه طالبان به مثابه كشتن هموطنان مسلمان به نفع آمريكا است (عقيده‌اي كه بويژه در ارتش و پليس رايج است) رهبران پاكستان را در پيشبرد اين عمليات نظامي عليه طالبان با محدوديت مواجه مي‌كند.

يك مقام ارشد نزديك به زرداري گفت: اگر بخواهيم با صراحت بگوييم، با جامعه‌اي مواجه هستيم كه مخالف اين عمليات است. شما تنها زماني مي‌توانيد بجنگيد كه از حمايت سياسي از سوي مردم و همدردي مردم برخوردار باشيد.

آصف علي زرداري رييس جمهور پاكستان نيز با فشار مقامات وحشت زده استان سرحد شمال غربي كه توسط يكي از احزاب ائتلافي رييس جمهور يعني "حزب عوامي ملي" اداره مي‌شود مواجه است. اين حزب پس از كشته شدن يكي از قانونگذاران خود در يك انفجار طرح‌ريزي شده از سوي طالبان و زنده ماندن رييس خود در يك سوء قصد به جانش، در مورد پيمان اجراي قوانين شريعت مذاكره كرد. مقامات اين حزب مي‌گويند، اين دو حمله آنها را ترسانده و باعث شده كه آنها به دنبال صلح با طالبان باشند.

دولت محلي در استان سرحد شمال غربي اعلام كرد كه هم چنين براي پايان دادن به سختي‌هاي غير نظاميان در دره سوات كه گرفتار بمبگذاري‌هاي طالبان و تيراندازي‌هاي ارتش طالبان شده‌اند، با طالبان توافق صلح امضا كرده‌ است. طي 18 ماه قبل از حصول توافقنامه صلح، دست كم 1500 تن كشته و صدها هزار تن مجبور به فرار از خانه و كاشانه‌ي خود شده بودند.

مشابه اين اتفاقات هم اكنون در بونر نيز مشاهده مي‌شود كه مي‌تواند باعث كاهش حمايت‌ها از ازسرگيري حمله به دره‌ي سوات شود.

در بخش پاياني گزارش وال استريت ژورنال آمده است: هم اكنون حدود 30 هزار تن از بونر كه يك ميليون تن را در خود جاي داده، فرار كرده‌اند و به نواحي اطراف آواره شده‌اند؛ به طوري كه در يك روستاي كوهستاني مجاور موسوم به چينگلاي تمام كوچه‌ها و خيابان‌ها پر از جمعيت آواره‌ي بونر هستند.

رحمان گل يك معلم مدرسه با بيان اينكه بيشتر مردم پس از آنكه طالبان روز چهارشنبه پاسگاه پليس محلي را منفجر كرد، از بونر فرار كرده‌اند گفت: مطمئن نيستم كه چقدر مي‌توانم اينجا بمانم.

اما احسان اقبال، مقام ارشد در حزب مخالف اصلي موسوم به "مسلم ليگ نواز" گفت: اقدامات تجاوزكارانه‌ي طالبان باعث شده كه دولت حمايت بيشتري عليه آنها كسب كند. ما بايد هوشيار باشيم تا پيروز شويم. ما بايد آنهايي را در مذاكرات وارد كنيم كه مي‌توانند صلح برقرار كنند. ما با آنهايي كه خواستار جنگ هستند مبارزه خواهيم كرد.

مقامات پاكستاني مي‌گويند: هر زمان كه عمليات‌هاي نظامي كنوني به عقب نشيني طالبان به دره سوات انجاميد،‌ توافقنامه‌ي صلح مي‌تواند مجددا اجرا شود.

ژنرال اطهر عباس، سخنگوي ارتش پاكستان، به خبرنگاران گفت كه طالبان توافقنامه را از هنگام شروع نقض كرده است؛ اما اگر صلح بدون ويراني بيشتر در منطقه برقرار شود، يك پيروزي براي همه ما خواهد بود.